Normal sezon sonunu sakatlıklar ve Pistons’la eşleşmeme cinliği eşliğinde, üstelik 2. sırayı yakalamışken 3. bitirdik. 59-23’lük normal sezon derecemiz kulüp tarihinin 1995-1996 sezonundan sonraki en başarılı derecesi. Sezon başından beri hedefin 60 galibiyet olduğunu söylüyorduk, ancak asıl play-offlarda ihtiyacımız olacak yıldızları kaybetme korkusunun da etkisiyle zayıflayan kadro 59’da kaldı. Sezon geneline öyle pek sevmesem de istatistiklerle bakacak olursak neden Magic’in bu sezonki en önemli takımlardan biri olduğunu çözebiliriz:

Sayı Ort: 101.04 (10.)

Yediği Sayı Ort: 94.35 (6.)

Attığı-Yediği Farkı: 6.69 (4.)

Rakip Şut Yüzdesi: %43.1 (3.)

3 sayı Yüzdesi: %38.1 (7.)

Rakip 3 Sayı Yüzd.: %34.2 (2.)

Rakip Asist Ort.: 18.14 (2.)

Ribaund Ort: 43.25 (3.)

Blok Ort.: 5.35 (6.)

Rakip Blok Ort.: 3.75 (2.)

Yüz Sayı Attığında Kazanma Oranı: %91.3

Rakip Yüz Sayı Attığında Kazanma Oranı : %57.1

Sayılar bize Orlando’nun ne kadar eleştirilse de Howard dışında da takım savunmasında başarılı olduğunu göstermekte. Rakipler Howard tehdidi nedeniyle şuta mecbur kalmakta ve bu noktada gardlar ve forvetler de bir hayli etkili savunma yapmakta. Howard gibi bir adama sahip olunca normal olarak blok ve ribaund kategorilerinde önde gidersiniz ancak hem Howard hem de Lewis, Hidayet, Alston, Pietrus, Lee, Redick gibi şutör adamlara sahipseniz bu sefer rakibi şut bombardımanına da maruz bırakırsınız. Kısacası eşleşme ve savunma sorunları yaratması nedeniyle 2 sezondur Orlando Magic adeta kabus yaratan takım durumunda. Bu sezon Detroit’le eşleşmemiş olmamak en azından psikolojik etkenleri de lehe çevirmiş durumda. Üstüne bir de Garnett’in play-off’ların en az 2 turunu kaçırma ihtimali eklenince Orlando’da iyiden iyiye bir Konferans finali havası oluşmaya başladı.

Sixers Serisi

Diz sakatlığı bulunan Lewis ve ayak bileği sakatlığı bulunan Hidayet çok büyük bir aksilik olmazsa Sixers’a karşı sahada olacaklar. Tam kadro bir Magic ile Young’ı sakatlığa kurban vermiş bir Sixers’ı kıyaslamak aslında hem adil hem de doğru değil (Edit: Yazı bir kaç günde yazıldığı için Young'ın son iki maçta oynamış olduğu ayrıntısını atladık, son gelen haberler oynayacağı şeklinde ama oyuncunun sakatlığı açısından ne derece doğru orayı tartışmak gerekir. Hatırlatan Adsız arkadaşa teşekkürler.). Sezon içinde oynana maçların tamamını Magic kazanarak Sixers’ı süpürdü. Dalembert’in bu maçlarda çoğunlukla Howard karşısında kaybolduğunu gördük. Üzerine bir de Howard’ın omuzlarında yükselen boyalı alan savunmasını aşamayınca 3 sayı fakiri olan Sixers bir hayli üretkenlik sıkıntısı çekti hep. Bunlara bir de hiç olmayan Brand’i eklersek bu eşleşmenin sonucu en baştan görülüyor gibi.

Bir çokları Andre Miller’ı, Iguodala’yı neden saymıyorsun diyecektir bu yazıyı okuduktan sonra. Denilebilir ama o sayılan adamlar birer kişidir, karşılarındaki rakip ise 2 sene sonunda iyi bir takım olmayı başarmış oyuncular topluluğu.

Sixers’ın Magic’i durdurmak için tek bir şansı var, o da şanslarının yaver gitmesine bağlı. Geçen seneki Pistons-Magic serisi hatırlanacak olursa Ratliff’in Howard’a sertliği ve tecrübesiyle neler yaşattığı gözlerimizde tekrar canlanabilir. Dalembert daha sağlam durmaya çalışarak, Ratliff o tecrübesiyle ve rotasyondaki diğer isimler de faul yapmaktan korkmayarak Howard’a yoğunlaşırlarsa Magic dış şutlara ve zorlama penetrelere mecbur kalır. Eğer ilk şutlarını sokamazsa Magic şutörleri o zaman Sixers psikolojik bir avantaj yakalar ve maç kazanma ihtimalleri doğar. Aksi bütün senaryolar ve eşleşmelerde Magic hep birkaç adım önde. Bu dış şuta mecbur bırakma ve üçlüğü riske etme pozisyonlarında Howard’a ikili sıkıştırmalar getirildiğinde riske edilecek isimse ilk defa play-off tecrübesi yaşayacak olan çaylak Lee olmalı Sixers açısından. Şutları kullanan o oldukça diğer yıldızlar da soğuyacaktır.

DiLeo’nun ne düşündüğünü tahmin etmeye çalışıyorum, gerçi Mehmet, Alper bu konuda devamlı takip ettikleri koçları hakkında daha doğru değerlendirmeler yapabilirler ama, savunma noktasında benimle aynı fikirleri paylaştığını sanıyorum. Hücumda da çoğu zaman hızlı hücuma çıkmayı deneyeceği kanaatindeyim. Eklem sakatlıkları bulunan Lewis ve Hidayet hızlı tempoda geçen oyunlarda fazlasıyla zorlanıp yorulacaklardır. Set oyunu ve perde üzerinden katları tercih eden sistemiyle her hücumda en fazla 1 kişiyi koşturan Stan Van Gundy takımını hep ekonomik kullanmaya çalışıyor. Bu nedenle devamlı koşan bir takıma karşı şutörleri yorulursa şut ritmleri de bozulur. O açıdan kısa oyuncuları genç olan Sixers bu düşünceden yola çıkarak, savunmada Magic oyuncularını yormak isteyecektir. Hem 100 sayı altında yeme gayretinde olup hem de hızlı hücum yapma çabasına girerlerse bu sefer Alston, Lee, Pietrus gibi atletlerini ve Hidayet gibi beysbol pas atan adamlarını devreye sokacak olan Magic Sixers’ı bu noktada da sıkıntıya sokabilir.

Sonuç olarak iki takımı kıyasladığımızda tartının ağır basan kefesi Orlando Magic tarafı. İlk 2 maçı çok zorlanmadan kazanacağını sanıyorum Magic’in. 3. maç Sixers için dönüm maçı olur. Kendi seyircileri önünde bu maçı alabilirlerse seriyi uzatma şansları olur. Ancak o maçı kazanamazlarsa seri 4-0 biter. Şahsi kanaatim 3. maça Sixers’ın fazlasıyla asılacağı yönünde. Ancak deplasman fatihi Magic 4. maçı alıp 5. maçta işi bitirecek ve en az 6 maça uzayacağını sandığım Celtics-Bulls serisinden rakibini beklemeye başlayacaktır.

Seri Pazar gecesi, Pazartesi gününün ilk saatlerinde başlıyor bizim zaman periyodumuza göre. Şu an için ilk 2 maçın NBATV’den naklen yayınlanacağını öğrendik. Diğer maçlara ilişkin NTV’den sevindirici haber bekliyoruz.